podwórkopedia – Orkiestra Uliczna z Chmielnej

Dzisiejsza warszawska Wola bierze nazwę od dziedziny mazowieckich książąt zwanej chmielnikiem, czyli chmielowym ogrodem. Jednym z pierwszych obiektów, które powstały tu w XVIII wieku był lokalny cyrk, zwany Hecą lub Szczwalnią, mieszczący nawet 3 000 oglądaczy walk zwierząt. Już w XIX wieku na Chmielnej 9 powstał lokal gastronomiczny prowadzony przez samego Władysława Reinera a po pierwszej wojnie światowej kolejne wyśmienite przybytki, takie jak Obywatelska czy Marysieńka. Po drugiej wojnie kolejną ważną instytucją na Woli stała się przed II Wojną stała się  orkiestra braci Eugeniusza i Władysława Jaworskich (założycielem grupy i kierownikiem zespołu muzycznego „Chmielna” był Władysław Jaworski. To właśnie kapela Jaworskich nagrała piosenki do pierwszego polskiego powojennego filmu, pt. „Zakazane piosenki” (1946).

Tradycje tego zespołu były kontynuowane były po zakończeniu wojny m. in. przez współpracownika Jaworskiego, Zdzisława Patera, który  obchodził w 2015 roku na ul. Ząbkowskiej 78 urodziny w towarzystwie Grupy Teatralnej „Warszawiaki”. Jest on drugim obok Tadeusza Fabisiaka żyjącym muzykantem, który grał z Jaworskim. W jego „Warszawskiej Kapeli Zdzisława Patera z Chmielnej„, grają i podrywają do tańca lider (na kontrabasie), Jerzy Jastrzębski (na akordeonie), Henryk Duda (na gitarze), Maciej Klociński (na bandżo).

Drugim kontynuatorem tradycji podwórkowej muzyki na Chmielnej był warszawiak Janusz Mulewicz (1936-2011) aktor, muzyk i założyciel powojennej Kapeli z Chmielnej, którą utworzył z jednym muzykiem zawodowym i pięcioma „zuchami”, czyli  muzykantami z Chmielnej – brukarzami, ślusarzami, zegarmistrzami, którzy kochali muzykę i z przyjemnością dorabiali sobie z jej pomocą. Muzykowanie zaczynali skromnie w Bielańskim przybytku „U Bochenka”. Z czasem Orkiestra rozrosła się do 17-osobowego składu. Gdy do zespołu dołączył wpływowy i ustosunkowany Gienio Fedorczuk, zespół zaczął nagrywać dzięki niemu w Polskich Nagraniach. Wówczas na poczekaniu wymyślono nazwę zespołu: „Orkiestra z Chmielnej„. W składzie Orkiestry z Chmielnej przez ostatnie kilkadziesiąt lat zagrało kilkudziesięciu muzykantów wykonujących takie szlagiery jak: Bal na Gnojnej, Chodź na Pragie, Szkoda lata, Malowana Lala, czy Cicha woda.

Sam Mulewicz z muzyką zetknął się za pośrednictwem Tadeusza Sygietyńskiego (m. in. kierownika teatrzyku „Miraż, kompozytora tańców ludowych i kierownika grupy estradowej pod nazwą Mazowsze), który ze swoją małżonką Mirą Zimińską-Sygietyńską prowadził nabory do swoich zespołów. Mulewicz założył Kapelę z Chmielnej, z którą popularyzował warszawski folklor przede wszystkim na warszawskich ulicach, ale i za granicą. Orkiestra grała na imprezach rodzinnych i chodziła na „hauzerkę”, czyli spacerowe występy uliczno-podwórkowe. Jego celem nie był masowy sukces, ale zadowolony „jeden facet, czy jedna babka”, która ma ochotę posłuchać dobrej muzyki…

Czarnoksiężnik (tango) ORKIESTRA Z CHMIELNEJ

Chryzantemy złociste – Orkiestra z Chmielnej

Salonowa Orkiestra z Chmielnej Warsaw Poland

Więcej:

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s