Torgeir Vassvik, czyli co słychać w północnej Norwegii

Joik to jeden z archaicznych rodzajów śpiewu, który zachował się do dziś na północy Europy, w Laponii. Joik miał na celu wyrażenie własnej tożsamości lub tożsamości określonego miejsca, czy zjawiska. Przykładowo, żeby zajoikować wilka trzeba wejść w skórę wilka…
Joik cechuje się prostymi, motywami, wieloma powtórzeniami oraz operowaniem napięciem i rozluźnianiem gardła.
Dalej na Wschód i Południe,  w pobliżu granicy między dzisiejszą Rosją a Mongolią, rozciąga się strefa archaicznego śpiewu gardłowego (alikwotowego) z centrum w Tuwie (przykład siedmiu stylów śpiewu gardłowego).

Torgeir Vassvik łączy obie te tradycje śpiewu w nową jakość. Jego rodzime joikowanie jest wzmocnione własną wypracowaną techniką gardłową (w odróżnieniu od szkoły tuwiańskiej uważa, że trzeba szukać dźwięków gardłowych bez silnego napinania strun głosowych). Na krakowskich Rozstajach wystąpił z głosem szamańskim, bębnem obręczowym, gitarą strojoną jak tuwiańskie instrumenty oraz ze skrzypkiem i wiolonczelistą. Poniżej próbka jego twórczości  z zeszłorocznego koncertu i z płyty pt. Sápmi (2009). Sápmi to ziemia ludzi Saami mieszcząca się dziś w granicach Norwegii, Finlandii i Rosji. Tak właśnie Torgeir Vassvik joikuje jej tożsamość:

Joik i śpiew gardłowy w wykonaniu Torgeira Vassvika

Le Grand Noir  (Cáhppat) z albumu „Sápmi” (2009)

Więcej:
Torgeir Vassvik & two thirds of the Global Fever Orchestra at Hellviktangen, 27 Sept 2012
Torgeir Vassvik
Torgeir Vassvik. Norway. on International music festival ‚Khomusic Proms’. Moscow 2012

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s