Violeta Parra – hiszpańska gitara i chilijska wrażliwość

Film „Violeta poszła do nieba” (Violeta se fue a los cielos) w reżyserii Andrés Wood przypomina postać wszechstronnej chilijskiej artystki, która wprowadziła muzykę tradycyjną swojego kraju do szerokiego obiegu. Zanim Violeta Parra (1917-1967) zasłynęła jako twórczyni wywrotowego nurtu Nueva Canción Chilena uczyła się od starszych. Początkowo od ojca muzyka i alkoholika w miasteczku San Carlos, gdzie przyszła na świat. Później inspiracje czerpała z muzyki wykonywanej w przez mieszkańców chilijskich osad, które odwiedzała z gitarą i notatnikiem.

Na tym gruncie zaczęła tworzyć własne kompozycje i teksty – z jednej strony zaangażowane pieśni mówiące o życiu ubogiej i zgnębionej większości mieszkańców Chile (np. Arriba quemando el sol), z drugiej strony bardzo osobiste utwory o życiu i miłości. To twórczość intensywna, kobieco subtelna, pełna siły i prostoty.

Violeta Parra – Volver a los 17

„Violeta poszła do nieba” – fragmenty filmu

Albumy Violety Parra
Las últimas composiciones de Violeta Parra 1966 (Disco Completo) ostatni album
Cantos campesinos- 1956 (Disco Completo)
La Tonada presentada por Violeta Parra – (1957) (Disco Completo)
Violeta Parra composiciones para guitarra (1957) (Disco Completo)
Un Río de Sangre- (1975) (Disco Completo)
El hombre con su razón-(1992) (Disco completo)
Violeta Parra – 1994 – El Folklore y La Pasion (Disco completo)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s