Kraków wiejskomiejski

W ostatnim czasie obserwujemy w Krakowie powrót do ludowości. Jak 100 lat temu rozpowszechniła się chłopomania wśród krakowskiej inteligencji, tak i dziś korzenna kultura wraca do łask.

Od kilu lat organizowane są w grodzie Kraka wiejskie potańcówki, gdzie można zakręcić kierpcem przy dźwiękach granego na żywo oberka czy mazurka lub wziąć udział w innych imprezach z okolic tzw. muzyki tradycyjnej. Od dobrych 7 lat w podkrakowskich dolinkach organizowana jest cyklicznie Noc Kupały, a tuż pod Wawelem, na Kanoniczej w sali Wernyhory przez cały rok spotykają się regularnie kisacy z Krakowskiej Inicjatywy Śpiewu Archaicznego, którzy uczą się śpiewać tradycyjnych pieśni z terenów Polski, Ukrainy czy Białorusi. Najwięcej aktualnych informacji o imprezach muzyczno-tanecznych można znaleźć na portalu Folk w Krakowie.
Z ważniejszych wydarzeń ukazujących związki między tradycjami ludowymi a współczesnością trzeba wymienić realizowany od 12 lat Festiwal Rozstaje, prezentujący różne nurty tzw. world music  oraz zainicjowany przez miejscowe Muzeum Etnograficzne Festiwal Etnodizajn, poświęcony projektowaniu i zdobnictwu.

A co do podwórkowej, krakowskiej muzyki to i ona  nie odcięła się od swoich wiejskich korzeni (świadczy o tym na przykład częsta w krakowskich piosenkach tematyka związana z wiankiem – typowa dla pieśni wiejskich, raczej nieobecna  w folklorze wielkomiejskim). Jak się okazuje obok cesarsko-królewskiej tradycji żywy jest nadal krakowski nurt wiejskomiejski.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s